Wyszukaj Ofertę
Wybrane Atrakcje
Wrocław - miasto spotkań
Spotkajmy się we Wrocławiu
- Tytuł:
Zabytkowy pałac w Budziszowie Wielkim
- Adres:Wądroże Wielkie, Polska, Budziszów Wielki 5
- www:wadrozewiewlkie.pl
- Mówimy:
- Cena biletu normalnego od:Gratis
- Czynne:Otwarte cały rok
- Wyślij e-mail
- Pokaż na mapie
Szczegóły oferty:
Znajdujący się w Budziszowie Wielkim dwór, początkami sięgający renesansu pełnił funkcję siedziby zarządu dóbr. Zapewne już wtedy istniał duży staw hodowlany, położony po zachodniej stronie rezydencji, oraz przylegający do niego od południa ogród gospodarczy, otoczony kamiennym murem. Z początkiem XIX w. prawdopodobnie ok. 1806 r. dwór poddany został rozbudowie (dobudowano skrzydło wschodnie ) oraz modernizacji, przeprowadzonej dla rodziny Du Port. Z końcem tegoż stulecia, kiedy majątek we wsi należał do Paula Müllera - Baudissa, nastąpiła adaptacja niewielkiego otoczenia rezydencji na cele rekreacyjne.
Dwukondygnacyjny pałac został założony na planie zbliżonym do podkowy. Budynek kryje czterospadowy dach z lunkarnami. Główne wejście znajdujące się pośrodku skrzydła centralnego (dobudowanego w XVI w.). Elewacje podzielone są na dwie kondygnacje płaskim gzymsem obiegającym budynek dookoła. Również okienka typu powiek obramowane zostały prostymi opaskami. Wg Webera najstarsze zachodnie skrzydło pałacowe powstało w połowie XV wieku, do niego dobudowano w połowie XVI wieku część środkową, zaś skrzydło wschodnie zbudowane zostało z początkiem XIX wieku. Sądząc na podstawie nadzwyczaj oszczędnego wystroju podporządkowanego funkcjonalizmowi budynku, uznać można, że jego architektura odpowiada ogólnym tendencjom do uproszczenia jakie zaznaczyły się w pruskim klasycyźmie na przełomie XVIII/XIX w.
Zapewne z początkiem XIX wieku został założony niewielki park krajobrazowy. W końcu XIX stulecia duży staw hodowlany przekształcono w ozdobny, zaopatrując go pośrodku w maleńką wysepkę, na której posadzono wierzby płaczące. Brzegi stawu, z trzech stron ukształtowane regularnie, umocnione zostały kamiennym murem. Natomiast w części zachodniej brzegom, obsadzonym z czasem topolami kanadyjskimi, nadano lekko wijącą się linię. W tym też zapewne okresie przed fasadą pałacu urządzono niewielki gazon, wydzielony niskim ceglanym murem z folwarcznego majdanu. Na boku gazonu oraz w jego części centralnej założono koliste klomby z kwiatami. Prawdopodobnie w owym czasie nie funkcjonowała już fosa, otaczająca dwór. Jej istnienie zaznacza się jeszcze dzisiaj niewielkim obniżeniem terenu, przy czym poszerzenie w części wschodniej wskazuje, iż w miejscu tym fosa zaczęła z czasem pełnić również funkcję stawu.
Z końcem XIX w. stara droga dojazdowa biegnąca od północy na folwark (między stawem a budynkiem rezydencji) obsadzona została lipami, tworzącymi aleję.
Obecnie skromne zadrzewienie założenia tworzą ok. 100-letnie lipy drobnolistne i kasztanowce białe oraz młodsze posadzone po II wojnie topole kanadyjskie. Aklimatyzowanym gatunkiem jest jedlica Douglasa odmiany zielonej .
Zgłoś naruszenie zasad
Znajdujący się w Budziszowie Wielkim dwór, początkami sięgający renesansu pełnił funkcję siedziby zarządu dóbr. Zapewne już wtedy istniał duży staw hodowlany, położony po zachodniej stronie rezydencji, oraz przylegający do niego od południa ogród gospodarczy, otoczony kamiennym murem. Z początkiem XIX w. prawdopodobnie ok. 1806 r. dwór poddany został rozbudowie (dobudowano skrzydło wschodnie ) oraz modernizacji, przeprowadzonej dla rodziny Du Port. Z końcem tegoż stulecia, kiedy majątek we wsi należał do Paula Müllera - Baudissa, nastąpiła adaptacja niewielkiego otoczenia rezydencji na cele rekreacyjne.
Dwukondygnacyjny pałac został założony na planie zbliżonym do podkowy. Budynek kryje czterospadowy dach z lunkarnami. Główne wejście znajdujące się pośrodku skrzydła centralnego (dobudowanego w XVI w.). Elewacje podzielone są na dwie kondygnacje płaskim gzymsem obiegającym budynek dookoła. Również okienka typu powiek obramowane zostały prostymi opaskami. Wg Webera najstarsze zachodnie skrzydło pałacowe powstało w połowie XV wieku, do niego dobudowano w połowie XVI wieku część środkową, zaś skrzydło wschodnie zbudowane zostało z początkiem XIX wieku. Sądząc na podstawie nadzwyczaj oszczędnego wystroju podporządkowanego funkcjonalizmowi budynku, uznać można, że jego architektura odpowiada ogólnym tendencjom do uproszczenia jakie zaznaczyły się w pruskim klasycyźmie na przełomie XVIII/XIX w.
Zapewne z początkiem XIX wieku został założony niewielki park krajobrazowy. W końcu XIX stulecia duży staw hodowlany przekształcono w ozdobny, zaopatrując go pośrodku w maleńką wysepkę, na której posadzono wierzby płaczące. Brzegi stawu, z trzech stron ukształtowane regularnie, umocnione zostały kamiennym murem. Natomiast w części zachodniej brzegom, obsadzonym z czasem topolami kanadyjskimi, nadano lekko wijącą się linię. W tym też zapewne okresie przed fasadą pałacu urządzono niewielki gazon, wydzielony niskim ceglanym murem z folwarcznego majdanu. Na boku gazonu oraz w jego części centralnej założono koliste klomby z kwiatami. Prawdopodobnie w owym czasie nie funkcjonowała już fosa, otaczająca dwór. Jej istnienie zaznacza się jeszcze dzisiaj niewielkim obniżeniem terenu, przy czym poszerzenie w części wschodniej wskazuje, iż w miejscu tym fosa zaczęła z czasem pełnić również funkcję stawu.
Z końcem XIX w. stara droga dojazdowa biegnąca od północy na folwark (między stawem a budynkiem rezydencji) obsadzona została lipami, tworzącymi aleję.
Obecnie skromne zadrzewienie założenia tworzą ok. 100-letnie lipy drobnolistne i kasztanowce białe oraz młodsze posadzone po II wojnie topole kanadyjskie. Aklimatyzowanym gatunkiem jest jedlica Douglasa odmiany zielonej .
Zgłoś naruszenie zasad
| Noclegi w pobliżu | Gdzie zjeść |
|---|---|
Komentarze do oferty
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.