Wyszukaj Ofertę
Wybrane Atrakcje
Wrocław - miasto spotkań
Spotkajmy się we Wrocławiu
- Tytuł:
Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej w Wądrożu Wielkim
- Adres:Wądroże Wielkie, Polska, 163
- www:wadrozewielki.pl
- Mówimy:
- Cena biletu normalnego od:Gratis
- Czynne:Otwarte cały rok
- Wyślij e-mail
- Pokaż na mapie
Szczegóły oferty:
Do najstarszych zabytków gminy Wądroże Wielkie należy Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej (pierwotnie pw. św. Piotra i Pawła) w Wądrożu Wielkim - 1288 r. Zachowane relikty kościoła romańskiego (środkowe okno absydy, piscina zakrystii – nie istniejąca, granitowy portal południowy oraz sklepienie prezbiterium), wg Z. Świechowskiego datują jego powstanie na II ćw. XIII wieku. Lutsch określa z kolei zachowane okno absydy na wczesnogotyckie. Pierwszy kościół romański prawdopodobnie składał się z jednakowej wysokości nawy i prezbiterium z niższą absydą. Być może posiadał także zakrystię od północy, lub pochodzi ona, jak okno południowe prezbiterium i nawy, z czasów gotyku (pocz. XVI w.). Pod koniec XIX wieku nawę podwyższono, pokryto nowym dachem, dobudowano od zachodu wieżę. Od południa dobudowano w czasach nowożytnych kruchtę (kryjącą obecnie portal romański) i pomieszczenie od północy (salkę katechetyczną).
Obecny kształt romańskiego kościoła jest wynikiem XIX-wiecznej przebudowy w duchu neoromańskim.
Jest to jednonawowa budowla z wydzielonym prezbiterium i półkolistą apsydą. Uskokowy portal, pozostałości ozdobnej kamieniarki okien apsydy, gzymsy impostowe łuku tęczowego, bezżebrowe sklepienia, w powiązaniu z typem układu przestrzennego pozwalają odnieść budowlę do drugiej ćwierci XIII w. Mury budowli wykonano z grubsza obrobionych ciosów kamiennych. Niemal w całości zachowany jest układ przestrzenny ze sklepieniami w części prezbiterialnej, uskokowym portalem w południowej ścianie nawy, oknami apsydy oraz oknem w północnej ścianie prezbiterium i północnej ścianie nawy.
W łuku tęczowym widoczne pozostałości przegrody. W późnym średniowieczu powiększono południowe okno w prezbiterium i wzniesiono zakrystię .
W czasach nowożytnych dobudowano pomieszczenie od strony północnej oraz kruchtę od strony południowej, przekształcono lub zamurowano większość okien. Wewnątrz do dziś przetrwał drewniany barokowy ołtarz i renesansowa ambona. Sklepienie zdobi rokokowy żyrandol oraz pochodzący z tego okresu krucyfiks. W XIX w. nadbudowano ściany nawy, założono stropodach nad nawą oraz wzniesiono wieżę. Wejście z portalem zamurowano. Romański portal w południowej ścianie nawy kościoła stał się wzorem dla ukształtowania złotego portalu w polu tarczy dla herbu gminy Wądroże Wielkie. Z pierwszej połowy XIII w. pochodzi cmentarz otaczający kościół w Wądrożu Wielkim. Malownicze usytuowanie założenia cmentarno-kościelnego podkreśla drzewostan osłonowy.
Zgłoś naruszenie zasad
Do najstarszych zabytków gminy Wądroże Wielkie należy Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej (pierwotnie pw. św. Piotra i Pawła) w Wądrożu Wielkim - 1288 r. Zachowane relikty kościoła romańskiego (środkowe okno absydy, piscina zakrystii – nie istniejąca, granitowy portal południowy oraz sklepienie prezbiterium), wg Z. Świechowskiego datują jego powstanie na II ćw. XIII wieku. Lutsch określa z kolei zachowane okno absydy na wczesnogotyckie. Pierwszy kościół romański prawdopodobnie składał się z jednakowej wysokości nawy i prezbiterium z niższą absydą. Być może posiadał także zakrystię od północy, lub pochodzi ona, jak okno południowe prezbiterium i nawy, z czasów gotyku (pocz. XVI w.). Pod koniec XIX wieku nawę podwyższono, pokryto nowym dachem, dobudowano od zachodu wieżę. Od południa dobudowano w czasach nowożytnych kruchtę (kryjącą obecnie portal romański) i pomieszczenie od północy (salkę katechetyczną).
Obecny kształt romańskiego kościoła jest wynikiem XIX-wiecznej przebudowy w duchu neoromańskim.
Jest to jednonawowa budowla z wydzielonym prezbiterium i półkolistą apsydą. Uskokowy portal, pozostałości ozdobnej kamieniarki okien apsydy, gzymsy impostowe łuku tęczowego, bezżebrowe sklepienia, w powiązaniu z typem układu przestrzennego pozwalają odnieść budowlę do drugiej ćwierci XIII w. Mury budowli wykonano z grubsza obrobionych ciosów kamiennych. Niemal w całości zachowany jest układ przestrzenny ze sklepieniami w części prezbiterialnej, uskokowym portalem w południowej ścianie nawy, oknami apsydy oraz oknem w północnej ścianie prezbiterium i północnej ścianie nawy.
W łuku tęczowym widoczne pozostałości przegrody. W późnym średniowieczu powiększono południowe okno w prezbiterium i wzniesiono zakrystię .
W czasach nowożytnych dobudowano pomieszczenie od strony północnej oraz kruchtę od strony południowej, przekształcono lub zamurowano większość okien. Wewnątrz do dziś przetrwał drewniany barokowy ołtarz i renesansowa ambona. Sklepienie zdobi rokokowy żyrandol oraz pochodzący z tego okresu krucyfiks. W XIX w. nadbudowano ściany nawy, założono stropodach nad nawą oraz wzniesiono wieżę. Wejście z portalem zamurowano. Romański portal w południowej ścianie nawy kościoła stał się wzorem dla ukształtowania złotego portalu w polu tarczy dla herbu gminy Wądroże Wielkie. Z pierwszej połowy XIII w. pochodzi cmentarz otaczający kościół w Wądrożu Wielkim. Malownicze usytuowanie założenia cmentarno-kościelnego podkreśla drzewostan osłonowy.
Zgłoś naruszenie zasad
| Noclegi w pobliżu | Gdzie zjeść |
|---|---|
Komentarze do oferty
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.