Walizeczka.pl portal turystyczny

Wyszukaj Ofertę

Kategoria
Podkategoria
Region
Położenie
Wybierz kategorię aby wyświetlić więcej opcji
Szukaj

Aktualności i konkursy

Jesień Nad Morzem - ruszyła!

Jesień Nad Morzem - ruszyła!

Zapraszamy Państwa nad morze! Ruszyła...

2010-09-21 12:09:00
Rozwiązanie konkursu ASR

Rozwiązanie konkursu ASR

Witamy W konkursie na relację sponsorowanym...

2010-06-21 16:48:00

Wybrane Atrakcje

Wrocław - miasto spotkań

Wrocław - miasto spotkań

Spotkajmy się we Wrocławiu

Zdjęcie główne
  • Tytuł:

    Kościół p.w. św. Piotra i Pawła w Sierakowie Śląskim

  • Adres:Sieraków Śląski, Polska, ul. Wyzwolenia
  • Mówimy:polsku
  • Cena biletu normalnego od:Gratis
  • Czynne:Otwarte od: 0000-00-00 do 0000-00-00
  • Wyślij e-mail
  • Pokaż na mapie
Szczegóły oferty:
Kościół parafialny w Sierakowie Śląskim pod wezwaniem św. Apostołów Piotra i Pawła, położony za wsią około 2 km na wschód, z całą pewnością istniał już przed faktem utworzenia w Sierakowie parafii. Był on filialnym kościołem parafii w Lubecku. Pierwotnie budowla była drewniana i powstała prawdopodobnie w początkach XVII wieku. Wizytator z roku 1688 nazywa ją „antiqua et obscura”. Przyjęcie więc na czas powstania początek wieku XVII względnie koniec XVI w tym określeniu ma poniekąd swoje uzasadnienie.
Najstarszy zachowany opis kościoła pochodzi z roku 1679, kiedy archidiakonat opolski wizytował Wawrzyniec Joannston, archiprezbiter i proboszcz Namysłowa. Opisuje on kościół jako małą budowlę drewnianą z dobudowaną do niej drewnianą zakrystią. W małej wieżyczce na kościele wisiał jeden dzwon. Obok kościoła stała drewniana dzwonnica, w której wisiały 4 dzwony; w roku 1688 wisiały tam tylko 3. Najstarszy z nich odlany został w roku 1651 i nosił napis: „Sub Tuum praesidium confugimus Sancta Dei Genitrix - anno 1651”. W kościele znajdowały się dwa ołtarze. Główny stał w prezbiterium, a mniejszy, poświęcony Najświętszej Maryi Pannie, w nawie kościoła po stronie Ewangelii. Ołtarze były rzeźbione i polichromowane. W roku 1801 proboszcz A. Baron wyremontował go gruntownie od zewnątrz i przykrył nowym dachem. W roku 1827 obsunęła się w znacznej mierze południowa ściana prezbiterium. Użytkowanie kościoła stawało się coraz to bardziej niebezpieczne, w każdej chwili słaba i nadwyrężona wiekiem budowla, mogła runąć. W roku 1842, aby zapobiec najgorszemu, podparto kościół mocnymi drągami i podporami. Kiedy i to nie pomogło, inspektor budowlany Bekmann z Kluczborka na prośbę zainteresowanych zrobił w roku 1845 projekt kompletnej restauracji kościoła. Proboszcz i patronowie wraz z przedstawicielami gminy doszli do wniosku, że lepiej będzie wybudować zupełnie nowy kościół, bowiem drewniany, chociaż odremontowany i tak długo już nie pożyje. W roku 1855 stary kościół został policyjnie zamknięty i wyłączony z użytku. Nabożeństwa odbywały się odtąd w wieży, którą do tego celu przystosowano. W roku 1859 prace przy budowie ruszyły. Prowadzili je przedsiębiorcy budowlani Czech i Ritter z Pszczyny. We wrześniu 1861 roku kościół wprawdzie był już wybudowany, ale jeszcze niecałkowicie gotowy. Poświęcenia kościoła dokonał w roku 1861 ks. dziekan Biernacki z Lublińca. Jej wnętrze zdobiły 3 ołtarze. Główny z prezbiterium poświęcony Apostołom Piotrowi i Pawłowi oraz 2 boczne w nawie. Kuria Wrocławska ofiarowała na cele wyposażenia wnętrza 600 talarów. Sumą tą dysponował dziekan Biernacki. Z funduszu tego zapłacono przede wszystkim obrazy w ołtarzach. Zdobiący ołtarz obraz św. Apostołów, patronów kościoła, namalował je artysta malarz Hanacher z Wrocławia. Obrazy w bocznych ołtarzach: św. Józefa i Najświętszej Maryi Panny są pędzla protestanckiego nauczyciela rysunków we wrocławskim Magdaleneum - Rittnera. Od chwili poświęcenia kościoła i przekazania go do użytku parafianie musieli podczas nabożeństw przez całe 3 lata obywać się bez organów. Za pośrednictwem dziekana Biernackiego, który żywo interesował się budową, a zwłaszcza wyposażeniem wnętrza, zamówiono organy u znanego budowniczego z Głubczyc Haasa. W ostatnich dniach września roku 1864 dokonano ich poświęcenia. W 1864 roku stolarz z Sierakowa Karol Juraszek wykonał konfesjonał. W roku 1889 odnowiono gruntownie posadzkę ceglaną, w tym samym roku poświęcono także nowo zakupioną drogę krzyżową. Wykonała ją w oleju na płótnie firma Benzinger z Einsiedeln. W roku 1901 kościół otrzymał jako darowiznę nową wielką pozłacaną monstrancję, a w roku 1903 nowy baldachim. W roku 1895 gospodarz Jan Hadzik z Wędziny ufundował wielki marmurowy krzyż na placu kościelnym, który w święto Bożego Ciała został poświęcony. Stary drewniany kościół stał obok nowego jeszcze przez dwa lata. W roku 1996 kościół został wyremontowany w dość znacznym stopniu.
Zgłoś naruszenie zasad
Noclegi w pobliżu Gdzie zjeść

Komentarze do oferty

Aby dodać komentarz musisz się zalogować.